رفتيم شمال خيلي خوش گذشت چندتا عكس مي ذارم ببينين كجا بوديم. ولي الان حالم گرفته شده از ايران بودن و با ايراني هايي كه انقد راحت مي تونن با قصه ساختن و سرهم كردن، زندگي ها رو از هم بپاشن و خونواده ها رو به جون هم بندازن. نمي دونم از حسوديه يا بيكاري يا چيزه ديگه ولي به نظر من شرم آوره واقعا. (البته اين مسئله فقط تو خانواده ها نيست تو محيط كار هم زير آب زدن بيداد مي كنه....)

ولي چرا بايد زندگي هامون انقد تحت تاثير حرف ديگران باشه؟ چرا آدم هاي ناپاك مي تونن اينجوري به اهدافشون برسن؟

الان مي بينم كه اينجا هرچقدر هم بی مشکل باشي و ارتباطت كم باشه ميتونن واست حرف درست كنن! نمي دونم بد جور داغونم ولي بيخيال مي خوام فقط درس بگيرم و بدونم با همچين كسايي چه جوري برخورد كنم آرزو مي كنم اون ها هم اين خصلتشون رو بذارن كنار كه بقيه هم زندگيشون رو بكنن.

راستی اگه گفتین امروز تولد کیه؟؟