تا زمانی که لاشه گذشته را به دوش میکشی، حرکت به سوی آینده برایت ممکن نیست.
+
نوشته شده در سه شنبه 1388/04/30ساعت 11:56 توسط شبنم
|
دلم می خواست: دنیا خانه مهر و محبت بود دلم می خواست: مردم در همه احوال با هم آشتی بودند. طمع در مال یکدیگر نمی کردند کمر بر قتل یکدیگر نمی بستند. مراد خویش را در نامرادی های یکدیگر نمی جستند ازین خون ریختن ها فتنه ها پرهیز می کردند چو کفتاران خون آشام کمتر چنگ و دندان تیز می کردند.
